Tenshi Hunter
Dawn
‫رودی!
‫چه خبره؟
‫یعنی این‌قدر دلش واسه زنش تنگ شده؟
‫چرا؟
‫چرا زودتر به عقلم نرسید؟
‫لعنتی!
‫اگه بری سمت بگاریت، پشیمون می‌شی.
‫درسته که پائول مرده،
‫ولی اون ناراحتی بود، نه پشیمونی!
‫باید بری به بگاریت و برگردی.
‫می‌خوای تمام این‌مدت زنت رو به‌حال خودش تنها بذاری؟
‫سیلفی.
‫سیلفی!
‫سیلفی! آیشا! نورن!
‫کسی خونه نیست؟!
‫نه. امکان نداره.
‫عـــه؟ اونی-چان؟
‫آیشا.
‫صدمه‌ای چیزی که ندیدی، نه؟!
‫صدمه ببینم؟ چرا آخه بــ ــ
‫اونی-چان، دستت چی شده؟!
‫نورن چی؟! سیلفی چی؟!
‫چـ ــ چیزه، آبجی نورن مدرسه‌ست،
‫ولی آبجی سیلفیـ ــ
‫رودی؟
‫رودی، چـ ــ چی شده؟
‫سیلفی. حالت خوبه؟
‫چیزیت که نشده؟
‫عـــه؟ نه. همه حواسشون بهم بود،
‫و آیشا-چان هم کلی به زحمت افتاد.
‫بقیه چی؟ نورن چطوره؟
‫لینیا و زانوبا؟ کلیف اینا حالشون خوبه؟
‫«خوبن؟» ما که هیچ مشکلی نداشتیم.
‫کسی مریض نشده یا صدمه‌ای ندیده؟
‫نــ ــ نه، هیچی.
‫که این‌طور.
‫ر ــ رودی؟
‫اونی-چان؟
‫خدا رو شکر.
‫رودی، خوش اومدی.
‫خوشحالم برگشتم.
‫اونی-چان، آبجی نورن رو آوردم!
‫نی-سان!
‫حتماً از مسافرت طولانی خسته‌ای.
‫آره. خوشحالم که برگشتم، نورن.
‫حالا که همه‌مون اینجاییم، باید حرف بزنیم.
‫عـــا، نی-سان،
‫بابا کجاست؟
‫پدرمون، پائول گری‌رت،
‫فوت شده.
‫این تمام چیزیه که ازش مونده.
‫و این‌یکی.
‫چــ ــ چرا؟! تو که باهاش بودی!
‫پس چطوره که بابا مرده؟!
‫شرمنده‌م. من کم‌کاری کردم.
‫ولی نی-سانـ ــ
‫می‌دونستم که تو...
‫همه‌چی رو بهتون توضیح می‌دم.
‫باشه.
‫و این اتفاقی بود که افتاد.
‫پس، بابا نجات پیدا نکرد و مامان هم حافظه‌ش...
‫درسته.
‫نی-سان تو هرکاری تونستی کردی، مگه نه؟
‫فکر کنم تمام تلاشم رو کردم.
‫پس، اگه تمام تلاشِ تو کافی نبوده، هیچ‌کس دیگه‌ای هم نمی‌تونسته.
‫هرکاری هم که می‌کردیم...
‫نمی‌تونستیم بابا رو نجات بدیم.
‫نی-سان.
‫اشکالی نداره... اگه من اون شمشیر رو بردارم؟
‫نه. راست می‌گی، باید پیش تو باشه نورن.
‫ولی بدون دلیل ازش استفاده نکن.
‫وقتی که شمشیر حمل می‌کنی، ‫باید یه شمشیر هم توی قلبت داشته باشی.
‫بدون آمادگی ذهنی نمی‌تونی ‫از چیزی که برات باارزشه دفاع کنی.
‫شاید اون شمشیر دستت باشه، ‫ولی فکر نکن اونه که باعث قوی‌شدنت می‌شه.
‫متوجه‌م.
‫مامان؟
‫بانو!
‫اون خوب می‌شه؟
‫معلوم نیست.
‫می‌خوام که مامان همین‌جا پیش خودمون زندگی کنه.
‫مراقبت‌کردن از اون رو می‌سپارم به لیلیا-سان،
‫ولی فکر کنم همه‌مون باید یکم سختی رو تحمل کنیم.
‫فهمیدم. منم هرکاری بتونم می‌کنم.
‫می‌گم، یعنی منظورت اینه که مامانم هم باهامون زندگی می‌کنه؟
‫درسته. قصد دارم که برای رودئوس-ساما مفید واقع بشم.
‫پس قراره با هم تقسیم وظایف کنیم؟
‫بعداً می‌تونیم در موردش صحبت کنیم.
‫چشم.
‫ببین، آیشا.
نیازی نیست که به‌خاطر ما جلوی خودت رو بگیری.
‫مــ ــ مامان!
‫خیلی خوشحالم که حالت خوبه!
‫خوشحالم که برگشتم، آیشا.
‫ خب، ما هم بهتره بریم دنبال یه مسافرخونه بگردیم.
‫حداقل می‌تونید یه امشب رو پیش‌مون بمونید.
‫سنپای، چرت‌و‌پرت نگو.
‫واقعاً‌ چه بنجل‌هایی باید باشیم که بخوایم ‫ مزاحم اوقاتت با خانواده‌ت بشیم.
‫بچه‌ها، از اینکه توی این سفر طولانی ‫به پدرم کمک کردید خیلی ممنونم.
‫این‌طور نگو، فقط شرمنده‌م که نتونستیم بیشتر کمک کنیم.
‫ما توی شهر می‌مونیم، پس وقتی که رئیس رو ‫خاک کردید بهمون خبر بدید که سنگ قبرش کجاست.
‫ورا-سان، شرا-سان...
‫این‌قدر ماتم نگیر حالا، سنپای!
‫هــــوم. ما کاری نکردیم که لایق تشکر کردنت باشیم.
‫اونی که باید ازمون تشکر کنه پائوله.
‫گیس-سان، تال‌هند-سان.
‫هوی هوی! همچنین نکن پسر.
‫فقط بگو، «هوی تازه‌کار!» همون‌طوری که همیشه می‌گی.
‫چرا این‌قدر روی «تازه‌کار» موندنت پافشاری می‌کنی؟
‫خوش‌شانسی میاره.
‫خدایا. شما مردها عاشق اینید که خفن‌بازی در بیارید.
‫خب دیگه، منم می‌رم که کلیف رو ببینم.
‫الینالیزه-سان، خیلی مدیونت شدم.
‫بابت پائول معذرت می‌خوام.
‫نه، اون که تقصیر منــ ـ
‫وظیفه‌ی من توی اون گروه این بود ‫که مطمئن بشم چنین اتفاق‌هایی نیفتن.
‫مرگ پائول به گردن من هم هست.
‫من شما رو سرزنش نمی‌کنم. یا کس دیگه‌ای رو.
‫پس، نباید خودت رو هم سرزنش کنی.
‫چشم.
‫سیلفی،
‫رودئوس تو رو خیلی دوست داره.
‫درسته.
‫خب، تا بعد سنپای.
‫سیلفی،
‫یه موضوع مهم باید بگم.
‫اوهوم. گوش می‌کنم.
‫می‌خوام که روکسی رو به‌عنوان همسر دومم به خونه‌مون دعوت کنم.
‫عــــه؟
‫مــ ــ منظورت چیه؟
‫وقتی بابا مرد، این‌قدر ناراحت و شکسته بودم ‫که انگار زندگی‌کردن دیگه برام اهمیتی نداشت.
‫روکسی من رو از اون حالت نجات داد.
‫شرمنده‌م، سیلفی.
‫گفتم که بهت وفادار می‌مونم،
‫ولی قولم رو شکستم.
‫نی-چان.
‫سیلفی، لطفاً من رو ببخش.
‫چرا ببخشه؟!
‫هیچ می‌دونی سیلفی نه-سان وقتی که ‫چشم‌انتظار تو بود چه حالی داشت؟!
‫هر روز خدا می‌گفت، «یعنی رودی حالش خوبه؟»
‫«دلم برای رودی تنگ شده.»
‫«یعنی الان رودی هم داره غذا می‌خوره؟»
‫هیچ خبر داری که سیلفی نه-سان چقدر تنها و بی‌کس شده بود؟!
‫قبول کردم که نتونستی بابا رو نجات بدی!
‫دست چپت رو هم از دست دادی، ‫پس فهمیدم که اوضاع چقدر به‌هم‌ریخته بوده!
‫با خودم گفتم نمی‌تونم تو رو مقصر بدونم!
‫ولی این‌قدر اوضاع بر وفق مرادت بوده ‫که وقت داشتی بری و با یه زن دیگه بخوابی؟!
‫نخیر.
‫وقتی اونقدر داغون بودم، روکسی احساساتشو ‫فدا کرد تا نجاتم بده.
‫سیلفی نه-سانم اگه اونجا بود نجاتت می‌داد!
‫خودت که می‌دونی چه حسی داره.
‫وقتی کاملاً نااُمید شدی و خودتو توی اتاقت زندانی می‌کنی.
می‌تونی کسی که از همچین‌چیزی ‫نجاتت داده رو ول کنی؟
‫درک می‌کنم! ازتم ممنونم!
‫ولی هیچ ربطی نداره!
‫میلیس-ساما عمراً اجازه‌ی دوهمسره بودنو بدن!
‫و چرا دختر بچه‌ای مثل این؟!
‫سنش که زیادم با من فرق نداره!
‫شاید کوچیک باشم، ولی یه زن بالغم.
‫پس به‌نظرت کارت بی‌شرمانه نیست؟!
‫شرمت نمی‌شه کله‌تو انداختی پایین اومدی اینجا؟
‫نورن، بسه دیگه!
‫ازدواج با روکسی ایده‌ی من بود!
‫باید منو مقصر بدونی، نه اونو!
‫خودشم سعی کرد کنار بکشه!
نی-سان تو خفه شو.
‫اگه می‌خواستی کنار بکشی، پس چرا نظرتو عوض کردی؟
‫آخرشم، صرفاً از پیشنهادش سوءاستفاده کردی، نه؟!
‫درسته. بی‌شرمانه رفتار کردم.
‫معذرت می‌خوام.
‫می‌دونستم قراره باهاش مخالفت بشه،
‫ولی نمی‌تونم بذارم روکسی انقدر بدبختانه برگرده.
‫تصمیم گرفتم خوشبختش کنم.
‫الان چی؟ باید چیکار کنم؟
‫صبــ ــ
‫صبر کنید!
‫روکسی-سان، صبر کنید.
‫آبـ ــ آبجی سیلفی چرا جلوشو گرفتی؟!
‫بذار بره دیگه!
‫ببخشید نورن-چان. می‌دونم به‌خاطر من می‌گی.
‫ولی اشکال نداره.
‫ممنون.
‫یکم گیج شده بودم، ولی به رودی کمک کردید دیگه؟
‫آره، ولی نمی‌خوام بهونه‌ش کنم. به‌هرحال یه قصد دیگه داشتم.
‫اگه می‌گفتید قصدی نداشتید اتفاقاً باورم نمی‌شد.
‫اگه منم بودم احتمالاً همین‌کارو می‌کردم.
‫راستش، فکر می‌کردم دیر یا زود،
‫رودی به‌هرحال یه زن دیگه هم میاره خونه.
‫ها؟
‫عه؟
‫آخه می‌دونید چقدر منحرفه که.
‫گفتم اگه من نباشم، با یکی دیگه انجامش می‌ده.
‫و همینکه دیدم چطوری نگاهش می‌کنید، فهمیدم.
‫گفتم، «ای وای. منم قیافه‌م اونطوری بود پس.»
‫ببخشید شاهد همچین چیز ناپسندی بودید.
‫ناپسند نبود.
‫چی؟
‫چطوری بگم؟
‫راستش، رودی همیشه راجع بهتون صحبت می‌کرد.
‫چی می‌گه؟
‫«تنها جادوگریه که تحسینش می‌کنم.»
‫باعث... افتخاره.
‫برای همین بخشی ازم حسودیش می‌شد.
‫گفتم حتماً فرد خیلی خاصی هستید.
‫ولی الان که دیدم‌تون و فهمیدم صرفاً ‫یه دختر عادی‌اید که عاشق رودیه،
‫کل حسودیم از بین رفت.
‫آخه، مثل خودمید.
‫می‌دونم نورن-چان چی گفت، ولی قدمت روی چشمامه.
‫بیا با هم از رودی حمایت کنیم.
‫خیلی ممنونم.
‫اصلاً!
‫نمی‌تونم!
‫قبول کنم!
‫نــ ــ نورن!
‫تمرینه ها! انقدر وحشیانه شمشیرو تاب نده!
‫تقصیر خودته!
‫نورن-چان، رودی که پیروی دین میلیس نیست. ‫ولش کن دیگه.
‫ولی...
‫پائول-سانم دوتا زن داشت ها.
‫آره خب، بازم...
‫نورن-چان، به لیلیا-سانم همینو می‌گی؟
‫ببخشید آیشا.
‫مهم نیست. می‌دونم قبل از فکر کردن حرفتو می‌زنی.
‫یعنی چی خب؟!
‫آبجی نورن عصبانی شد!
‫برگرد ببینم!
‫می‌خواستم معذرت‌خواهی کنم!
‫ولی بازم، انتظار نداشتم نورن بخواد شمشیرزنی یاد بگیره.
‫نخواستیم!
‫آره، ولی فک کنم درکش می‌کنم.
‫عه؟
‫اینکه منتظر بشینی و عزیزانت برن ‫یه‌جای دور مبارزه کنن، خیلی سخته.
‫سیلفی.
‫کِی بچه به‌دنیا میاد؟
‫یکم بیشتر از یه‌ماه.
‫ولی روکسی، مطمئنی؟
‫نیازی نیست برای ازدواج کردن انقدر صبر کنی.
‫نه. راستش، به‌خاطر اینکه همه‌ی ‫اینا برات چه معنی‌ای داره، عذاب وجدان دارم،
‫برای همین بذار تا بعد از زایمانت صبر کنم.
‫بعد از اون زن رسمیش می‌شم.
‫باشه، اگه خودت اینو می‌خوای، درک می‌کنم.
‫مشتاق دیدن نی‌نی‌ام.
‫آره. منم.
‫بــ ــ به دنیا اومد!
‫به‌دنیا اومد!
‫سیلفی، تونستی!
‫تبریک می‌گم، سیلفیت-ساما.
‫خدا رو شکر. موهاش سبز نیست.
‫رودی، تو هم بغلش کن.
‫ها؟
‫بــ ــ باشه.
‫خب، ارباب.
‫بچه‌ی تو هم هستا، رودی.
‫مال منه؟
‫این بچه‌ی منه. سیلفی به‌دنیاش آورد.
‫پائول، بابا، مشتاق دیدار.
‫پدر شدم.
‫یه دختر دارم.
‫دختر سیلفیه، مطمئنم قراره خیلی خوشگل بشه.
‫ای‌کاش می‌تونستی ببینیش.
‫بابا، تو مردی، اما بچه‌م به‌دنیا اومد.
‫چون اون‌روز نجاتم دادی، می‌تونم الان دخترمو بغل کنم.
‫اگه به‌خاطر تو نبود، من...
‫تصمیم گرفتیم اسمشو لوسی بذاریم. لوسی گری‌رت.
‫بخشی از اسم خودمو سیلفیو گذاشتیم روش.
‫راستی، با استاد روکسی هم ازدواج کردم.
‫الان مثل خودت، دوتا زن دارم.
‫ای‌کاش برای این‌جور مواقع هم یه‌چیزایی یادم می‌دادی.
‫تاحالا به این فکر کرده بودی که با ‫گیلینا یا الینالیزه ازدواج کنی؟
‫عا، ولی تویی دیگه، شک دارم زیاد روش فکر کرده باشی.
‫شاید منم نباید زیاد فکر کنم.
‫بابا، من یه پسر به‌دردنخور بودم.
‫خاطرات زندگی قبلیمو دارم، برای همین نتونستم ‫مثل یه پسر واقعی باهات روبه‌رو بشم.
‫ولی دیگه خودمو پسر پائول گری‌رت می‌بینم.
‫بالاخره فهمیدم.
‫فهمیدم که هنوز بچه‌م،
‫صرفاً یه بچه که با خاطرات زندگی ‫قبلیش داره ادای بزرگ‌سالا رو در میاره.
‫الان خودمم یه پدرم که بچه‌دار شده، ‫برای همین می‌دونم باید سریع بزرگ شم.
‫ولی مطمئنم بازم کلی شکست می‌خورم.
‫باید کم کم عوض بشم.
‫وگرنه نمی‌تونم بالغ بشم.
‫خودتم همینطوری بودی، نه؟
‫حسابی تلاش می‌کنم.
‫مثل خودت، از چیزایی که برام باقی گذاشتی محافظت می‌کنم.
‫خب، بازم میام.
‫دفعه‌ی بعد، همه رو میارم.
‫خیلی چیزا متوقف شدن.
‫بعضی وقتا بهم سخت گذشت،
‫بعضی وقتا هم لذت بردم.
‫زیاد گند زدم، و همیشه هم ازشون درس نگرفتم.
‫ولی این آخرش نیست.
‫به زندگی تو این دنیا ادامه می‌دم.
‫جوری که هروقت مردم
‫پشیمون نشم.
‫قسمت ۲۴ وراثـــت
موشُکو تنسه: تناسخ یک علاف ۲
‫ممنون که تماشا کردید!
‫برای محافظت از چیز عزیزی که تازه متولد شده.
‫من، با غیرممکن‌ها روبه‌رو می‌شم.
‫تناسخ یک علاف: به دنیای دیگه برم تمام تلاشمو می‌کنم.
‫فصل سوم.
‫تأیید شده است.